એ મોહોબત્ત….

તારીખ : ૯ જુન, ૨૦૧૭

ચાર લાઇન મોહોબત્ત વિશે મારા તરફ્થી…સહેમત હોવ તો કોમેન્ટ કરવાનું ના ચુક્તા.

સેક્સ ચેટ વિથ પપ્પુ એન્ડ પાપા – અ વેબ સીરીજ બાઇ આશીશ પાટીલ

તારીખ: ૨ જુન, ૨૦૧૭

કહેવાય છે ને કે,

ગમે તેટલા આગળ જાવ પણ પોતાનું પાસ્ટ ક્યારે પણ ના ભુલવું.

એમ મારી પણ માત્રુભારતી માં એક બુક પબ્લીશ થયા પછીં મારે એ ના ભુલવું કે હું એક બ્લોગર છું, હતો અને રહિશ પણ, બાય ધ વે તમે વાંચી કે નહીં???? “એ અગ્યાર દિવસ ની મોહમાયા – એક તરફા પ્રેમ નો એ પહેલો અનુભવ”, હા આજ શિર્ષક સાથી પબ્લીશ થઇ છે માત્રુભારતી વેબસાઇટ પર અને આ રહી લિંક http://matrubharti.com/book/9730/ આ અર્ટીકલ વાંચી પછી જરાક બુક માંં પણ નજર મારી લેજો.

આજ-કાલ આ સેન્સર બોર્ડ ના ત્રાંસ થી પ્રોડુસરો અને ડાઇરેકટરો વેબ સીરીજ તરફ વળ્યા છે., અને કદાચ ખુબજ સ્પશ્ટ રીતે દરેક વસ્તુ ને દર્શાવેલી હોવાથી લોકો ને પણ સાંસ-બહુ ની ઘીસીપીટી વાર્તાઓ ની જગ્યા એ આ સીરીજો વધુ પસંદ પડે છે; ખાસ કરીને યુવાનો ને.

        યુટ્યુબ એ આ વેબ સીરીજ જોવાનું સરળ અને સસ્તું માધ્યમ છે અને એમાં પણ આ મુકેશકાકા એ જિઓ ની દયા કરી પછી વધુ સરળ. એક દિવસ ઓચિંતાનું સર્ચ કરતા-કરતા મને યુટ્યુબ માં આ સીરીજ હાથ માં આવી અને મેં જોવાની શરુ કરી.

        યુટ્યુબ પર વાઇફિલ્મસ નામની ચેનલ પર ટેલીકાસ્ટ થતી આ ફિલ્મ આશીશ પાટીલ દ્વારા દિગ્દર્શીત અને પ્રોડ્યુસ થયેલી છે. જેની ખુબજ ક્રીએટીવ સ્ટોરી રાઇટીંગ નું સુકાન ગોપાલ દત્ત અને દેવાંગ કક્કડ એ સંભાળેલુ છે. આ સીરીજ માં આનંદ તીવારી પાપા અને બાળકલાકાર કબીર શઇખ પપ્પુ નું પાત્ર બજાવે છે, આ સીવાય સચીન પિલ્ગઓંકર, સંજીદા શઇખ અને અલ્કા અમિન પણ અન્ય પાત્રો તરીકે ની ભુમીકા માં છે.

a-sex-chat-with-pappu-papa-trailer-1

        ભારત દેશ એટલે સંસ્કારો નું પ્રતીબીંબ પરંતુ આજ સંસ્કારી વાતો આપણ ને જીવન ની અમુક મહત્વ ની વાતો પોતાનાજ સંતાનો અને મા-બાપ જોડે શેર કરતા અટકાવે છે. આજે કોઇ પણ સિનેમા હોય કે સીરીઅલ પરંતુ સેક્સ, કોન્ડમ, પીરીઅડ્સ, પ્રેગ્નેન્સી જેવા શબ્દો અને તેમની આસપાસ ફરતી વાતો કોમન થઇ ગય છે પરંત હજુ પણ આપણે એ વસ્તુ કોઇ બીજા જોડે શેર કરતા અચક અનુભવીએ છીએ.

        આપણી જોડે બેસીને સીનેમા જોતા એ સાત કે આઠ વર્ષના બાળક ના મન માં આવાજ કાંઇક સવાલો પેદા થાય છે, એને પણ ઉત્સુક્તા થાય છે એ જણવા ની કે આ કોન્ડમ વળી કઇ કેંડી છે કે જેના અલગ-અલગ ફ્લેવર હોય?, આ પેનીટ્રી નેપ્કીન થી મો કેમ સાફ ના થાય?, આ પીરીઅડ્સ શું હોય? ક્યારેક બાળકો હિંમત કરીને પુછી પણ લે તો અપડે અને બનાવટી જવાબ આપી દઇએ છીએ અને પછી સત્ય જાણવા એ અલગ-અલગ માર્ગો અપનાવે છે જે કદાચ એને માટે જોખમી હોઇ શકે છે.

        સેક્સ ચેટ વિથ પપ્પુ એન્ડ પાપા માં પણ કાઇક એવુજ છે, પપ્પુ ને મુંજવતા આવા પ્રશ્નો એ એના પપ્પા ને પુછે છે અને એના પપ્પા કોઇ જ જાત ની બનાવટ કર્યા વગર ખુબજ હોશિયારી થી એના પ્રશ્નો ના જવાબ આપે છે. ખુબજ વ્યવસ્થીત ઉદાહરણ સાથે આપેલા જવાબો દર્શકો ને રમુજ સાથે પોતાના સંતાનો ને સમજાવાની ટ્રીક્સ પણ પુરી પાડે છે. આ સિરિઅલ માં પપ્પા ના પપ્પા એટલે કે દાદાજી ની ભુમિકા ભજવતા સચીન પિલ્ગઓંકર એક ટીપિકલ પેરેન્ટ્સ ની ગરજ સારે છે જે પોતાના સંતાનો ને સાચા જવાબ નથી આપતા.

        રમુજ સાથે જ્ઞાન આપતી આ સીરીજ મસ્ટ વોચ છે તો જોજો જરુર અને હાં પોતાના બળકો થી હવે કાંઇ છુપાવા ની જરુર નથી આ જોઇને તમને જવાબ દેતા આવડી જશે.

          અને હા http://matrubharti.com/book/9730/ મુલાકાત લેવાનું ભુલતા નહીં……

લેખક ને આલેખતા લેખક નો એક સુંદર લેખ….

http://wp.me/p6chxj-iH 

બે મિનિટ કાઢી ને વાંચજો હો વાલીડાવ……

You can be everything if you want to be….

Date: 12th April, 2017

Place: Rajkot

કેમ છો બધા? આ કર્ણાટક જઇને આવ્યો પછી ઘણા બધા એ કહ્યુ કે કાંઇક તો લખ પણ આ સબમીશન માંથી નવરા થઇ તો લખી ને બાપા! આજ થોડો બોજો હળવો થયો એટલે થયુ કાઇ લખી નાખીએ (એમ તો મનેય હરખ તો હોય ને હોશીયારી મારવાનો). કર્ણાટક ની સફર રહી તો જોરદાર અને એમા પણ અમુક લોકો તો હ્રદય મા વસી ગયા. આજે એવાજ એક વ્યક્તિ ની વાત કરવા જઇ રહ્યો છું, આ વ્યક્તિ એટલે ડો. મહંતેશ નાઇક. આમ તો ત્યાંના મોલેક્યુલર બયોલોજી ના પ્રોફેસર પણ અમારા માટે એન.આઇ.સી ના હિરો. એમણે પોતે ક્રુષીવિજ્ઞાન માં એમ.એસ.સી કરી પ્લાન્ટ બાયોટેક મા પી.એચ.ડી કરેલુ. એમણે પોતાના ઘણા રિસર્ચ પેપર પબ્લિશ કરેલા અને હમણા એમના એક રિસર્ચ માટે તો એન.ડી.ટી.વી વાળા એ ટેલીકાસ્ટ પણ કરેલુ. બોસ એક સાચી વાત કહુ અમે લોકોએ એક પેપર મુક્યુ ને તોઇ હવા મા ઉડતા અને આ માણસ….!!! સાલુ કોઇ આટલુ ગ્રાઉન્ડ ટુ અર્થ કેમ હોઇ શકે? અલ્યાવ આટલુ તો ઠીક પણ પાછા એ તો  National Centre for Biological Sciences, TIFR મા postdoctorol fellow.

How are you all? Actually, after the trip of Karnataka many friends ask me about the trip and told to write something about the trip but I did not found time because of this submission. By the way today I get some chance so think to write something on someone, he is not someone. The trip of Karnataka was so nice and some people make their home in my heart. Let I spread some light of word on one of them, Dr Mahnthesha Naika one of the people behind the success of NIC-2016, Bagalkot. Dr Mahantesha is a Professor of molecular biology and he had published many research papers. For his one research, NDTV telecast a program too, but this person has no ego about his work. When I published my first research paper that I feel boastful. His virtue of to be ground to earth is touches my heart. After a day I came to know that he is also a postdoctoral fellow at National Centre for Biology Science.

Mahantesha_NaikaDr Mahanthesha Naika

કદાચ આજ “ગ્રાઉન્ડ ટુ અર્થ” રહેવાની વાત મને ભાવી ગઇ. પહેલા દિવસ થી વાત કરુ તો ડો. મહંતેશ સર એ વખતે આવ્યા જ્યારે ૧૯ મી ની બપોરે અમારી ગુજરાત ની ટીમ બીન્દાસ સુતી હતી. અમારા પ્રોગ્રામ ઓફીસર એમને મલ્યા. સાંજે અમારે પ્રેક્ટિસ માટે અમારે અમુક ગીતો ડાઉનલોડ કરવાના હતા, મહંતેશ સર ને ખબર પડી તો એમણે પોતે એમનુ લેપટૉપ કે જેમા એમના ઘણા ડેટા હસે એ અમારા જેવા અજાણ્યા ના હાથ મા આપી દિધુ, સાલુ આપડા લેપટોપ મા બેચાર ફોટા સિવાય કાઇ ના હોય તોય પ્રાઇવસી ના પડારા ઠોકિએ.

If I start from the first day means 19th March than the first time I heard about sir when my team (Gujarat Team) is sleeping in afternoon. Our program officer receiving them. In evening we required a strong internet connection to download some songs for practice that time without any objection Mahanthesha sir gave his laptop without any objection; his laptop may contain lots of data but then also he hand over us and we….we did not have anything other than two to three photographs then also talking about privacy.

પછી વાત કરૂ બિજા દિવસ ની તો તે દિવસે અમારુ ઇનોગ્રેશન હતુ અને ત્યરેજ ખબર પડી કે સર Postdoctet fellow છે.  એજ Postdoctorate fellow ત્રીજા દિવસે સવારે ૫ વાગ્યે ધ્વજવંદન માટે અને સઉથી પહેલા યોગા માટે પણ પહોચી ગયા. ચાહે શ્રમદાન હોય કે સીગીંંગ કોમ્પિટીશન સર પહેલા જ હોય. અરે છેલ્લા દિવસે રઇ-રઇ ને ખબર પડી કે સર તો ડાન્સ પણ ખતરનાક કરે છે. હજી એમની જિવન કથા તો કહેવા જેવીજ નથી કેમ કે જો હુ એ કહેવા બેસિસ તો કદાચ વર્ડ ની લિમિટ ક્રોસ થઇ જસે. ચિંતા ના કરો હુ એમની વર્તા પણ ક્યારેક લખીશ.

Then on the second day, Mahanthesha sir is a person who reached the place of flag hosting on time and after that yoga. Every day he took his tiffin after all volunteers. That Postdoctorate fellow was first to do “shramdan” he was also doing great singing and dance too.  I don’t want to write about his struggle because if I start then I cross all limits of the word. He is a great personality who show me that if you decided then you can do anything.

પણ અત્યારે એક વાત કહી હું મારા શબ્દો ને વિરામ આપીશ,

જિવન માં ગમે તેટલા ઉપર જાવ પણ ભુલશો નહી કે તમે ક્યાથી અને કેવી રીતે આવ્યા છો…!!

But now I will break my words say one thing,

As you move up in your life never forget that from where and how you were coming.

Here I attach some useful links please go through it……..

[1] https://www.linkedin.com/in/dr-mahantesha-naika-b-n-a6b09769/

[2] https://scholar.google.co.in/citations?user=HD5K4LoAAAAJ&hl=en

[3] https://www.researchgate.net/profile/Mahantesha_Naika

Logic must be Emotional and Emotion must be Logical….

Date: 9th April, 2017

Place: Wadhawan

શિર્ષક જોઈને કદાચ કાંટાળાજનક લાગે પણ વાંચશો તો વિચાર મા જરૂર પડશો એ વાત ની ગેરેંટી આપું. 1986 મા બાશું ચેટરજી દ્વારા દિગ્દર્શિત ફિલ્મ હિન્દી ફિલ્મ “એક રુકા હુઆ ફેસલા” આવેલી. આ ફિલ્મ માં પુરેપુરો ખર્ચો બચાવતા આખી ફિલ્મ ફક્ત એક જ રૂમ માં પતાવી છે એ તો ઠીક પણ આખી ફિલ્મ મા ખાલી 13 જ કલાકારો. પણ ફિલ્મ નો સાર ખુબજ સરસ હતો.

May be the title puts you in deep philosophy and you refuse reading but please read once I am sure it gives you a new way of thinking. A movie named “Ek Ruka hua fesala” was released on 1986 which is directed by Mr. Bashu Chettargy. After watching this I feel that to save money director complete this film in just a room and also with only 13 actors, but ya the heart of movie is too good.

આ ફિલ્મ મા 12 સભ્યો ની જ્યુરી એ એક મર્ડર કેસ નો ચુકાદો દેવાનો હોય છે. શરૂઆત મા મતદાન કરે ત્યારે 11 લોકો એને દોશી અને 1 વ્યક્તિ એને નિર્દોષ માને છે માટે દલીલો ની શરૂઆત થાય છે. અનેક દલીલો થાય છે જેમાં એ આરોપી ની હાલત થી લાઇ માનસિક સ્થિતી સુધી ની ચર્ચા થાય છે. ફરી એક વખત માટે લેવા મા આવે તો નિર્દોષ કહેનાર લોકો ની સંખ્યા વધે છે. આખી ફિલ્મ મા મનુષ્ય ના દરેક ગુણ ખુબજ સહજતા થી દેખાડ્યા છે એ પછી પ્રેમ હોય કે ગુસ્સો.

In this movie there is one jury of 12 members; this jury have to give a solution of one murder case. In initial voting they found that 1 out of 12 member believe that a murderer boy is innocent, so they arrange an argument session to put everyone’s point. The several arguments ae started which lie to the mental condition of the accused. After a long discussion once again they started voting but this time a number of persons in fever of murderer is increased. The film is also shown to all virtue of human either it would be love or anger.

આ ફિલ્મ મા પંકજ કપૂર નું પાત્ર ખુબજ સરસ રીતે વર્ણયેલું છે. પંકજ કપૂર આ 12 સભ્યો માના એક સભ્ય હતા. આરોપી પર એના પિતા ની હત્યા નો આરોપ હતો. જ્યારે 12 માંથી 11 સભ્યો આરોપી ને બેકસુર માનવા તૈયાર હતા ત્યારે 1 પંકજ કપુર જ ના પાડતા હતા. પંકજ કપૂર નું ના પાડવા નું મુખ્ય કારણ એમની એમના પુત્ર પ્રત્યે ની લાગણી હતી. એમની જોડે બનેલી ઘટના ને એ ભૂલી નતા શકતા માટે એ દરેક દીકરા ને ખરાબજ માનતા.

Pankaj Kapoor’s character in the film is a very nicely shown. Pankaj Kapur is a member of the 12 member’s jury. The defendant was charged with the murder of his father. When 11 out of 12 are ready to forgive murder that time one is not ready and he is Pankaj Kapoor. The reason behind the negativity of Pankaj Kapoor is his past experience about his child. He cannot forget his bad experience and believe that every child is equal.

કાલે રાતે જ્યારે મેં મારા મિત્ર મીલન જોડે એક ગુજરાતી નાટક જોયું ત્યારે ફરી મને આ ફિલ્મ તાજી થઇ. આ નાટક હતું “અ રિઅર વ્યુ”. નાટક મા એક ગુનેગાર કે જે ખોટા ગુના મા સંડોવાય ને 15 વર્ષ ની સજા ભોગવી છૂટ્યો હતો. એને આ ખોટી સજા નામદાર વકીલ ના કારણે મલી હતી. કેદી ની માઁ જ્યારે એ જેલ માં હતો ત્યારેજ મૃત્યુ પામી હતી. કેદી ને આ વકીલ પર ખુબજ દાજ હતી. માટે એ એનો બદલો લેવા વકીલ ના ઘેર પહોંચ્યો જ્યા વકીલ એકલોજ હતો. આખા નાટક મા પાંચ કેરેક્ટર મહત્વ ના હતા એક કેદી, વકીલ, વકીલ ની પત્ની, એક પોલીસ ઓફિસર, અને ન્યાયાધીશ.

The film was fresh again in my mind when yesterday I saw a Gujarati play with my friend Milan. The play was “A rear view”. In this drama a criminal who relief from jail after 15 years, he got the jail in a crime which was not done by him. He was in jail because of the false conviction of Honourable lawyer. His mother died when he was in jail. He wants to take rebel with the lawyer but not by murdering him. He wants to put a lawyer in his situation so to do same he went to lawyer’s home. The lawyer was alone when the prisoner arrives at his home. The whole drama was concentrated on a prisoner, a lawyer, the wife of a lawyer, a police officer and judge.

કેદી પોતાનો બદલો વકીલ ને મારી ને નઇ પણ એને પોતાની હાલત થી અવગત કરાવી લેવા માંગતો હતો. ખુબજ સરસ વ્યાખ્યાન થી સમાજ ને એક સુંદર સંદેશો આપ્યો કે,

“તમે તમારું સારું કરવા મા બીજાને હેરાન નથી કરતા એનું ધ્યાન રાખજો.” આ નાટક માં કેદી ખુબજ સરસ ડાયલોગ બોલે છે કે, “મારો શેઠ કે જેને મને આમાં ફસાવ્યો એ તો છેલ્લો ગુનેગાર છે કેમ કે એનું તો કામ જ લોકો ને છેતરવા નું છે પણ મારી આ હાલત નો પેલો જવાબદાર માણસ આ ન્યાયાધીશ છે કે જેને ન્યાય આપવા બેસાડ્યો છે અને એ થોડાક સ્વાર્થ માટે અન્યાય કરે છે અને બીજો ગુનેગાર વકીલ છે કે જે પોતાના ક્લાયન્ટ ને બચાવા ગમે તે હદ સુધી જઇ શકે છે.”

There is one nice dialogue by prisoner,

“He considered his boss who done actual crime is last person responsible for his situation because his work is not, to be honest, the second last person who is responsible for his situation is lawyer who did wrong conviction because he think only about himself and the first responsible person is judge who has to give right justice but for some amount of money he forgot his ‘KARMA’.”

So, please don’t be that much selfish by which someone gone in a problem and never forgot that why you are in this position.

અંત મા આ નાટકે સાબિત કર્યું કે, “Logic must be Emotional and Emotion must be Logical”

But by this drama and movie, we can clearly say that

“Logic must be Emotional and Emotion must be Logical.”